سلامت و سبک زندگی

گوشت چرخ کرده شرایط بسیار خاصی دارد زیرا بافت گوشت و سلول های موجود در آن کاملا خرد و له شده و آنزیم های داخل آنها آزاد می شوند. از طرفی سطح گوشت به دلیل خرد شدن افزایش پیدا می کند و پتانسیل اکسیداسیون و احیاء آن تغییر می کند، دستکاری روی گوشت چرخ کرده زیاد است و دمای آن هنگام ریختن در چرخ گوشت بالا می رود. همه این عوامل باعث می شود متخصصان بهداشت مواد غذایی نسبت به گوشت چرخ کرده محتاط و سختگیر باشند، بنابراین توصیه می شود گوشت چرخ کرده را خیلی سریع استفاده کنید، به طوری که حتی به مرحله فریزر نرسد، اما اگر شرایط به شکلی است که فردی مجبور باشد گوشت چرخ کرده را در فریزر بگذارد باید مقدار مصرفش را به شکل هفتگی تهیه و طی مدت بسیار کوتاهی آن را مصرف کند. بسیاری از افراد برای پیشگیری از فساد گوشت های چرخ کرده و نگهداری طولانی تر آن، پیاز را رنده کرده و به گوشت اضافه می کنند. این کار در حفظ و نگهداری گوشت های چرخ کرده برای زمان طولانی تر تاثیر چندانی ندارد.

مساله دیگر در مورد گوشت های چرخ کرده فریزر شده مرحله یخ زدایی یا دیفراست آنهاست. بسیاری از افراد گوشت را بعد از خارج کردن از فریزر در دمای محیط قرار می دهند تا یخش باز شود. این کار به شدت نادرست است زیرا کم شدن ناگهانی دما و قرار دادن گوشت در دمای محیط زمینه را برای رشد میکروب ها روی گوشت فراهم کرده و به تدریج گوشت را وارد مرحله فساد می کند. در نتیجه با مصرف این گوشت سلامت افراد به خطر خواهد افتاد. شاید مصرف غذاهای آلوده به میکروب ها طی چند بار مشکلی ایجاد نکند اما ادامه این روند به تدریج بدن را دچار مشکلات متعددی خواهد کرد.

یادتان باشد انجماد و فریز کردن یک ماده غذایی باید سریع و یخ زدایی و خروج از انجماد آن باید آهسته باشد تا سلامت آن ماده غذایی به خطر نیفتد. برای این کار می توانید گوشت را پس از خارج کردن از فریزر در یخچال قرار دهید تا کاهش دما به صورت تدریجی و صحیح انجام شده و گوشت کم کم از حالت انجماد خارج شود. قرار دادن ماده غذایی منجمد به خصوص انواع گوشت ها در آب جوش باعث ترکیدن سلول ها و خارج شدن خون آبه از آنها می شود. این کار به کیفیت غذا و ارزش تغذیه ای آن به شدت آسیب می زند.

گوشت چرخ کرده را فریز نکنید!/ مصاحبه اختصاصی «سلامتیسم» با دکتر آراسب دباغ مقدم

سلامت و سبک زندگی...

یکی از بررسی های جامع در سال ۲۰۱۳ نشان داده است که ۶۶ درصد از زوج ها معتقدند بعد از ازدواج دچار افزایش وزن شده اند. با توجه به همین رابطه مهم، از متخصصان درخواست کرده ایم که راه های سالم برای کاهش وزن زوج ها در کنار هم را به ما ارائه بدهند.

مطرح کردن موضوع

وزن و خصوصا افزایش وزن، یکی از موضوعات تابوشده در زندگی مشترک است و بحث کردن درباره آن باعث ناراحتی طرفین می شود. به همین دلیل، مطرح کردن موضوع کاهش وزن اشتراکی و قانع کردن همسر بدون ایجاد دلخوری معمولا سخت ترین مرحله کار است. دکتر هیلدا برک (روان درمانگر و مشاور) می گوید: «اظهار هر نظری درباره وزن همسر یا ارائه توصیه های سودمند درباره این موضوع به او، این تصور را برای او به وجود می آورد که شما همسرتان را همان طور که هست، نمی پذیرید. حتی ممکن است این تصور بدتر هم در ذهن همسرتان شکل بگیرد که هیچ جذابیتی برای شما ندارد و درنتیجه شما هم می خواهید او را تغییر بدهید تا جذاب تر شود. بنابراین، وقتی که می خواهید همسرتان را به کاهش وزن ترغیب کنید، کاملا باید با احتیاط پیش بروید».

به گفته دکتر برک، اگر فکر می کنید که همسرتان به کاهش وزن نیاز دارد، برای او مثال بزنید و با مثال شروع کنید. این تاکتیک مثبت، اعتمادبه نفس همسرتان را خدشه دار نمی کند و رابطه مشترک شما را در معرض خطر قرار نمی دهد. پس می توانید بگویید: «اگر هر دوی ما تغذیه سالمی داشته باشیم و به طور منظم ورزش کنیم، ذهن قوی تر و بدن آماده تری خواهیم داشت و سلامتی عمومی خودمان را هم ارتقا خواهیم داد».

توجه داشته باشید که تلاش های شما برای ارتقای سلامتی و کاهش وزن خودتان، باید بدون آسیب رسانی به زندگی مشترک تان شروع شود. درواقع، نباید وضعیت طوری پیش برود که درنهایت شما مسئول ناراحتی ها و اتفاقات ناخوشایند باشید.

ورزش کردن با همدیگر

از بُعد نظری، ورزش کردن با همدیگر باید راحت و سرگرم کننده باشد. با این حال، در عمل همه چیز فرق می کند و ممکن است شرایط سختی برای شما ایجاد شود. توانایی ها و قوای انسان ها با همدیگر برابر نیست و همین تفاوت های اساسی می توانند باعث اختلاف نظر و حتی سرخوردگی شوند. جکی جکسون (مربی بدن سازی) می گوید: «مهم ترین توصیه من برای زوج هایی که با سطح آمادگی متفاوت می خواهند با همدیگر ورزش کنند، تمرکز بر تمرین هایی است که مقاومت درمقابل وزن بدن را افزایش می دهند. دویدن های سرعتی کوتاه و کار با وزنه های سبُک واقعا می توانند موثر باشد. البته زمان در نظر گرفته شده برای این فعالیت ها باید کوتاه باشند تا به هیچ کدام از طرفین فشار وارد نشود».

او می گوید: «زوج هایی که ظرفیت رقابت با همدیگر را دارند، می توانند در پارک های مناسب یا محیط های مخصوص این کار، مسابقه های دوندگی برای خودشان طراحی کنند. این کار، زوج ها را به فعالیت بیشتر و رقابت وادار می کند».

علاوه بر این ها، فعالیت های انتخابی مشترک باید مورد علاقه هر دو طرف باشند و درنهایت تعادل مناسب و رضایت بخشی بین فعالیت های انتخاب شده شکل بگیرد.

تغذیه سالم

اصول اساسی یک رژیم غذایی سالم با هدف کاهش وزن، برای زنان و مردان مشترک است. فقط اندازه و حجم غذاهای مصرفی بین آنان تفاوت دارد. بنابراین، زوج ها می توانند از غذاهای مشابهی برای کاهش وزن استفاده کنند. دکتر لیلی سوتر (متخصص تغذیه و کاهش وزن) می گوید: «برای کاهش چربی بدن و حفظ توده های عضلانی بدون چربی، زوج ها باید رژیم غذایی مشخصی را انتخاب کنند که قند خون شان را متعادل نگه دارد. اضافه کردن پروتئین های باکیفیت (ماهی، گوشت بدون چربی، تخم مرغ، مغزها و دانه های خام) به وعده های غذایی و میان وعده ها، گرسنگی را به خوبی برطرف می سازد و قند خون را هم متعادل می کند. چربی های سالم مانند ماهی های چرب و روغن زیتون نیز باید در این رژیم غذایی وجود داشته باشند. سبزی ها و میوه ها نیز به مقدار زیادی در این رژیم غذایی مورد استفاده قرار بگیرند».

چطور بعد از ازدواج چاق نشویم؟!

سلامت و سبک زندگی...

نوشابه های انرژی زا حاوی مواد مختلفی هستند که زیاده روی در مصرف آنها می تواند برای بدن مضر باشد. به عنوان مثال کافئین موجود در این نوشابه ها می تواند سیستم بدن را تحت تاثیر قرار بدهد و روی عملکرد جسمی و ذهنی افراد اثر منفی بگذارد و حالتی شبیه اعتیاد در فرد ایجاد کند که به کافئینیسم معروف است. همچنین ورود کافئین زیاد به بدن می تواند عوارضی ماننداضطراب زیاد، تحریک پذیری، انقباض عضلات، عصبی بودن، بی خوابی ، تپش قلب و زخم معده را به دنبال داشته باشد.

پس سعی کنید تا حد امکان از مصرف انواع نوشابه های گازدار به خصوص نوشابه های انرژی زا خودداری کنید و فقط زمانی که به صورت مقطعی برای ورزش یا انجام یک فعالیت بدنی به انرژی نیاز دارید از آنها استفاده کنید. البته ورزشکاران بهتر است به جای نوشابه های انرژی زا از نوشیدنی های ورزشی استفاده کنند.

نوشیدنی های ورزشی فاقد مواد محرک و اغلب دارای مقداری کربوهیدرات، ویتامین ها و پروتئین هستند و الکترولیت های موجود در آنها جایگزین الکترولیت های از دست رفته توسط عرق می شوند. در حالی که نوشیدنی های انرژی زا نه تنها الکترولیت ها و املاح مورد نیاز بدن ورزشکاران را جبران نمی کنند بلکه به دلیل دارا بودن مقدار زیادی کافئین و خاصیت ادرارآور بودن آن، مقدار زیادی از آب بدن را کاهش داده و باعث کم آبی یا دهیدراتاسیون نیز می شوند که این مساله می تواند برای ورزشکاران خطرناک باشد.

از سوی دیگر برای اینکه نوشابه ها طعم و رنگ بهتری داشته باشند به آنها اسانس و رنگ اضافه می کنند. مصرف زیاد اسانس و رنگ هم می تواند در بدن عوارضی ایجاد کند زیرا ما علاوه بر نوشابه ها در طی روز از مواد مختلف دیگری هم استفاده می کنیم که ممکن است آنها هم حاوی انواع اسانس و رنگ باشند بنابراین تجمع این مواد در بدن می تواند به مرور زمان سلامت را به خطر بیندازد.

تورین نیز یکی از آمینواسیدهایی است که داخل نوشابه های انرژی زا وجود دارد. این ماده عملکردهای مختلفی در بدن برعهده دارد. از جمله اینکه می تواند برای هضم چربی ها مفید باشد اما اگر این ماده غذایی بیش از حد مورد استفاده قرار بگیرد می تواند اثرات سوئی به دنبال داشته باشد بنابراین به این دلیل باید هم از مصرف زیاد نوشابه های انرژی زا خودداری کرد.

در مصرف نوشابه های انرژی زا زیاده روی نکنید/ مصاحبه اختصاصی «سلامتیسم» با دکتر مرتضی صفری

سلامت و سبک زندگی...

با فرارسیدن فصل پاییز، بسیاری از کودکان و والدین خودشان را برای سال تحصیلی جدید آماده می کنند. با این حال، این دوره زمانی برای بعضی از کودکان که مبتلا به فوبیای مدرسه (School Phobia) یا مدرسه هراسی هستند، واقعا سخت و دردناک است. محققان می گویند که تقریبا ۵ درصد از کودکان دبستانی با این مشکل مواجه هستند و فوبیای مدرسه معمولا بین ۸ تا ۱۳ سالگی بروز پیدا می کند. طبق گزارش سازمان های معتبری مانند Phobics-Awareness، کودکان مبتلا به ADHD یا سندرم آسپرگر (Asperger’s syndrome) بیشتر مستعد ابتلا به این فوبیا هستند.

چرا بعضی از کودکان به مدرسه هراسی مبتلا می شوند؟

تجربه آزار و اذیت توسط کودکان دیگر در گذشته.

تغییر محل زندگی یا تغییر مدرسه.

تجربه از دست دادن مادر یا پدر.

احساس محبوبیت نداشتن بین هم کلاسی ها و نداشتن دوست.

تجربه شکست های تحصیلی.

حساسیت خاص به صداهای بلند (زنگ مدرسه، زنگ هشدار و…)، جمعیت انبوه کودکان و سایر محرک های حسی ای که کودکان را می ترسانند.

مواجهه با مشکلات یا تهدیدهای مختلف در راه رفتن به مدرسه یا بازگشت از مدرسه.

مواجهه با تغییرات در ساختار زندگی یا خانه، مانند متولد شدن فرزند جدید در خانواده، طلاق والدین یا بیماری والدین.

براساس گزارش انجمن روان شناسی آمریکا، دلیل دیگری که می تواند کودکان را از رفتن به مدرسه بترساند، مواجهه با شیوه های انضباط بخشی خاصی است که در مدرسه رواج دارند، اما ذاتا تنبیهی هستند و به عزت نفس کودکان صدمه می زنند. متاسفانه، تجربه مدرسه می تواند برای بعضی از دانش آموزان واقعا تجربه ناخوشایندی باشد.

مبتلا شدن کودکان به مدرسه هراسی چه نشانه هایی دارد؟

اظهار شکایت غیرعادی کودک از مشکلاتی مانند سردرد ، دل درد یا خستگی .

اوقات تلخی کودک یا چسبیدن او به والدین، خصوصا صبح ها قبل از رفتن به مدرسه.

سخت خوابیدن و مواجهه با کابوس های شبانه.

ترس درباره ایمنی اعضای خانواده.

 حملات هراس (panic) در زمان رفتن به مدرسه.

والدین چطور می توانند به کودکان مبتلا به مدرسه هراسی کمک کنند؟

اگرچه ترس کودک می تواند برای شما غیرمنطقی به نظر برسد، اما توجه داشته باشید که معمولا دلایل واقعی و مهمی وجود دارند که کودک را از مدرسه می ترسانند. پس حائز اهمیت است که با کودک صحبت کنید تا بتوانید به دیدگاه او نزدیک شوید و تجربه های جهان او را لمس کنید.

به محض شروع مشکل مدرسه هراسی، با معلم ها و مسئولان مدرسه آشنا شوید و درباره این موضوع با آن ها صحبت کنید. شما باید محیط مدرسه را کاملا زیر نظر داشته باشید و زوایای مختلف آن را بشناسید.

کودک را نزد پزشک ببرید تا مطمئن شوید که علت پزشکی خاصی برای مشکلات او وجود نداشته باشید.

در روندهای مربوط به مدرسه کاملا مشارکت کنید. همراه با کودک به مدرسه بروید، او را از مدرسه به خانه بیاورید، در فعالیت های مربوط به مدرسه حضور داشته باشید و داوطلبانه در زندگی تحصیلی کودک نقش آفرینی کنید.

از مسئولان مدرسه کمک بخواهید. برای مثال، اگر فرزندتان در مدرسه شدیدا مضطرب می شود، مسئولان مدرسه می توانند به او در روند بازیابی آرامش کمک کنند. آگاهی داشتن معلم ها و مسئولان مدرسه درباره این مشکلات، واقعا پیامدهای منفی شان را کاهش می دهد.

سعی کنید که علت اصلی و زمینه ای اضطراب کودک را پیدا کنید. در صورت امکان، برای مقابله با این علت های اصلی برنامه ریزی کنید و با مشورت پزشک دست به اقدام بزنید.

فوبیای مدرسه یا مدرسه هراسی چیست؟/ چرا برخی کودکان از مدرسه می ترسند؟+فیلم

سلامت و سبک زندگی...

بسیاری از ما حداقل یک بار از خودمان پرسیده ایم که «نشستن صحیح » موقع مطالعه و درس خواندن دارای چه ویژگی هایی است؟ حتی بعضی از ما بسیار تلاش کرده ایم تا حالت نشستن خودمان را تغییر بدهیم، اما در این کار موفق نشده ایم. محققان می گویند که تغییر حالت نشستن می تواند یکی از سخت ترین ترک عادت ها در زندگی انسان ها باشد. با این حال، آنان تاکید می کنند که چنین تغییری واقعا لازم است و اصلاح عادت های مطالعه، کاری است که واقعا ارزش دارد.

نشستن صحیح و دانش آموزان

دکتر شارما (رادیولوژیست برجسته) می گوید: «دانش آموزان معمولا با پیامدهای پس از نشستن نادرست مواجه می شوند و از این پیامدها رنج می برند. آنان عمدتا موقع درس خواندن، حالت خمیده و قوزکرده به بدن خودشان می دهند، و تمرکزشان بر کتاب یا کامپیوتر جلوی روی شان، حواس آنان را از توجه به حالت نشستن پرت می کند». به گفته این متخصص، درد در ناحیه کمر و گردن، از رایج ترین دردهایی است که بسیاری از دانش آموزان را آزار می دهد. دکتر شارما، نکات زیر را برای نشستن صحیح موقع مطالعه و درس خواندن توصیه می کند:

هنگام نگاه کردن به صفحه کتاب یا صفحه کامپیوتر، سر باید در موقعیت صاف و طبیعی قرار بگیرد، نه به سمت پایین یا به سمت بالا. تنفس عمیق موقع مطالعه نیز از کارهای مهمی است که معمولا فراموش می شود.

وقتی پشت میز می نشینید، شانه ها باید ریلکس باشند و آرنج ها نیز روی دسته های صندلی قرار بگیرند.

صفحه کتاب، دفتر، جزوه یا حتی کامپیوتر برای مطالعه، باید در فاصله طبیعی با چشم ها قرار بگیرد. درواقع، دانش آموز برای خواندن کلمات نباید به چشم ها یا گردن خودش فشار بیاورد.

نشیمن گاه های مناسب: صندلی و میز

دکتر وینود سوکها (جراح ارتوپد در بیمارستان Apollo) می گوید: «یک صندلی راحت و مجهز، صندلی ای است که فشار را از پشت کمر بگیرد و درنتیجه نشستن و درس خواندن را برای دانش آموزان راحت تر کند. پس والدین باید در انتخاب صندلی و میز مناسب برای مطالعه، کاملا با دقت عمل کنند». ویژگی های میز و صندلی مناسب به ترتیب زیر هستند:

صندلی

باید شرایط کاملا راحتی برای کمر فراهم کند و قابل تنظیم نیز باشد.

دانش آموز برای نشستن روی صندلی نباید به سمت جلو خم شود. درواقع، کمر دانش آموز باید انتهای صندلی را لمس کند. اگر نشستن به این حالت روی صندلی امکان پذیر نباشد، باید سراغ صندلی دیگری بروید.

ارتفاع صندلی باید قابل تنظیم باشد و پاها نیز به راحتی روی زمین قرار بگیرند. این شیوه نشستن، از خم شدن و قوز کردن جلوگیری می کند.

صندلی باید دسته های مناسبی برای استراحت آرنج ها داشته باشد، چون عضله های ساعد و آرنج موقع مطالعه به آرامش نیاز دارند.

میز

فضای زیر میز باید برای قرار گرفتن زانوها کاملا راحت باشد تا دانش آموز بتواند در فاصله ای نزدیک به میز بنشیند.

میز مطالعه باید بزرگ باشد تا همه وسایل مطالعه روی آن قرار بگیرند و دانش آموز بتواند به تمام وسایل مورد نیازش سریعا دسترسی پیدا کند.

ارتفاع میز مطالعه باید طوری باشد که دانش آموز برای درس خواندن مجبور نشود به سمت عقب یا به سمت جلو خم شود. نور مناسب برای مطالعه بیشتر افراد شنیده اند که مطالعه در اتاق کم نور، اثرات مخربی برای دامنه بینایی دارد، اما هنوز هم این نکته را جدی نمی گیرند. دکتر راجا آناند (چشم پزشک) می گوید: «نور نامناسب در اتاق مطالعه می تواند تمرکز بر صفحه کتاب یا دفتر را بسیار سخت کند. درس خواندن در این حالت، تعداد پلک زدن در هر دقیقه را کاهش می دهد و درنهایت چشم ها را خشک می کند. سردرد نیز از پیامدهای دیگر مطالعه در اتاق کم نور است». این چشم پزشک به دانش آموزان توصیه می کند که علاوه بر تنظین نور اتاق، حتما از چراغ مطالعه برای درس خواندن استفاده کنند.

آشنایی با طرز نشستن صحیح برای دانش آموزان+فیلم

سلامت و سبک زندگی...

افراد مبتلا به بیماری ریفلاکس بعد از مواجهه با علائم این بیماری سریعا سراغ داروهای ضدریفلاکس خودشان می روند و معمولا هم خودشان را به این داروها وابسته می کنند. با این حال، یکی از مطالعات اخیر نشان می دهد که تغییر رژیم غذایی واقعا می تواند برای مقابله با این بیماری بهتر باشد. گزارشی از این مطالعه در JAMA Otolaryngology منتشر شده است.

براساس این مطالعه، رژیم غذایی مدیترانه ای می تواند به اندازه داروهای کاهنده اسید معده یا مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) موثر باشد و از این طریق، اثرات مخرب ناشی از ریفلاکس اسید را کاهش بدهد.

رژیم غذایی مدیترانه ای حاوی مقدار زیادی از میوه ها، سبزی ها، ماهی ها، مغزهای خام، غلات سبوس دار و روغن زیتون است. به علاوه، میزان استفاده از گوشت قرمز و محصولات لبنی نیز باید در این رژیم غذایی کاهش پیدا کند.

محققان در این مطالعه، دو گروه از بیماران را با هم مقایسه کردند: ۸۵ نفر از افراد مبتلا به بیماری ریفلاکس که از داروهای PPI برای درمان بیماری استفاده کردند و ۹۹ نفر از افراد مبتلا به همین بیماری که از رژیم غذایی مدیترانه ای در کنار نوشیدن آب قلیایی برای مقابله با بیماری کمک می گرفتند. در ضمن، هیچ کدام از این بیماران در طول دوره درمان از مواد غذایی و نوشیدنی های محرک مانند قهوه و غذاهای تُند استفاده نمی کردند.

در پایان مطالعه، یافته های نهایی نشان دادند که حفظ رژیم غذایی مدیترانه ای در درازمدت، علائم بیماری ریفلاکس را بسیار بهتر از مصرف داروهای PPI کاهش می دهد. دکتر زالوان (مسئول مطالعه) می گوید که این رژیم غذایی ساده می تواند نیاز بیماران به مصرف داروهای کاهنده اسید را تا حدود زیادی کمتر کند.

اگر ریفلاکس دارید، رژیم مدیترانه ای بگیرید!

سلامت و سبک زندگی...

اطلاعات در زمینه تغذیه در بارداری فراوان است اما در اصل، یک بارداری موفق نیازمند تخمک های سالمی است. تغذیه برای سلامت تخمک ها، خودبه خود منجر به تغذیه مناسب در بارداری می شود. به طور کلی هرآنچه شما برای سلامت عمومی بدنتان انجام دهید درواقع به سلامت تخمک ها کمک می کند. اگر قصد دارید بچه دار شوید، در اینجا به شما می گوییم چه بخورید و چه نخورید. بهتر است این نکات را از سه تا شش ماه پیش از بارداری رعایت کنید.

تخم مرغ

واضح است که خوردن تخم مرغ به بهبود تخمک ها کمک می کنند. به گفته لیلی نیکل، متخصص تغذیه، تخم مرغ بهترین گزینه خوراکی برای زنانی است که قصد دارند باردار شوند. تخم مرغ ها حاوی کولیند هستند که از بروز نقص در تخمک ها و درنتیجه نقص های مادرزادی جلوگیری می کند. این ماده حیاتی همچنین در جگر نیز یافت می شود اما بیشتر افراد مصرف تخم مرغ را ترجیح می دهند. کولین در زرده تخم مرغ وجود دارد و مصرف روزی ۲ تا ۳ وعده برای دریافت کافی کولین ایده آل است. غذاهای دیگری که حاوی مقدار کمتری کولین هستند عبارتند از صدف، میگو و گل کلم. تخم مرغ های محلی را انتخاب کنید زیرا مرغ های محلی تغذیه بهتری دارند.

گیاهان برگ سبز

سبزیجاتی مانند اسفناج، چای سبز، کلم بروکلی و کاهو، حاوی مقدار زیادی فولات هستند. کلمه فولات از واژه انگلیسی آن foliage به معنی شاخ و برگ می آید. فولات نوع طبیعی ویتامین B۹ و فولیک اسید نوع مصنوعی آن است. از آنجایی که حدود ۴۰ درصد زنان نمی توانند فولیک اسید مصرف کنند، مصرف فولات به شدت به آن ها توصیه می شود. مارچوبه و کلم بروکسل نیز همانند مرکبات، منابع خوبی برای دریافت فولات هستند. متخصصان به زنانی که قصد بارداری دارند توصیه می کنند که در هر وعده غذایی شان از سبزیجات استفاده کنند. برای مثال از نوشیدنی سبزیجات یا املت اسفناج به عنوان صبحانه، سالاد سبزیجات در وعده ناهار و مارچوبه در وعده شام استفاده کنند.

چربی های سالم

دوران پیش از بارداری، زمان مناسبی برای قطع مصرف چربی با جایگزین کردن شیر یا پنیر کم چرب نیست. ماست و پنیر پرچرب بخورید حتی اگر کمی دچار اضافه وزن شدید. در مصرف روغن زیتون خوب، ولخرجی کنید. آووکادو نیز همانند مغزهایی مثل گردو و بادام، منبع خوبی برای چربی های مفید است. ماهی های چربی مانند سالمون (بهتر است پرورشی نباشد) و ساردین نیز منابع عظیمی از اسیدچرب امگا۳ هستند. از آنجایی که ماهی ساردین کوچک است، مقدار بسیار کمتری سموم دریایی در طول زندگی خود دریافت کرده است.

مواد غذایی ارگانیک و محلی

تهیه مواد غذایی ارگانیک کمی پرهزینه است اما اولویت با برخی مواد غذایی مانند گوشت های محلی است که سموم کمتری دریافت کرده اند. حیواناتی کارخانه ای، بیشتر در معرض مواد شیمیایی مضر قرار گرفته اند. پس از گوشت، نوبت به میوه و سبزیجات محلی و ارگانیک می رسد. می توانید روستایی نزدیک به محل زندگی تان پیدا کنید و سعی کنید از سر زمین های کشاورزی این مواد را تهیه کنید. میوه و سبزیجات هرچه بیشتر دست به دست شوند تا به شما برسند، مواد مغذی بیشتری را از دست می دهند.

مکمل ویتامین D

از آنجایی که بسیاری از زنان دچار کمبود ویتامین D هستند، زنانی که قصد دارند باردار شوند یا می خواهند تخمک فریز کنند، باید سطح این ویتامین را در بدنشان بالا ببرند. اما چون امکان قرار گرفتن در معرض نور مستقیم آفتاب وجود ندارد و عوارض آن بیشتر است، بهتر است خانم ها از مکمل ویتامین D استفاده کنند. بسیاری از ویتامین های پیش از بارداری، به اندازه کافی دارای ویتامین D نیستند و منابع غذایی بسیار کمی نیز برای این ویتامین وجود دارد.

آب معدنی و نوشابه

اکثر بطری های پلاستیکی، حاوی بیسفنول A و مواد مضری هستند که می توانند خطر سقط و دیگر مشکلات بارداری را افزایش دهند. به جای مصرف مداوم آب های معدنی، از یک دستگاه تصفیه آب بر سر شیر آب آشامیدنی خانه تان نصب کنید یا از پارچ تصفیه استفاده کنید. برای حمل و نگه داری آب هم از بطری یا فلاکس های استیل صدخش استفاده کنید و غذاهای خود را در ظروف شیشه ای گرم کنید.

چربی های ترانس

از مصرف روغن های هیدروژنه مانند مارگارین و کره های گیاهی پرهیز کنید. چربی های ترانس، به وفور در کیک ها و شیرینی های طبخ شده صنعتی و غیرخانگی یافت می شود. این غذاها، باعث افزایش قند خون و درنتیجه عدم تعادل هورمون ها که لازمه بارداری هستند می شود. چربی های ترانس بالا همچنین می توانند باعث اختلال عمکرد سلولی در سرتاسر بدن شوند که با ناباروری در ارتباط است.

قند نخورید

افرادی که عادت به نوشیدن نوشابه و دیگر نوشیدنی های شیرین دارند، باید این عادت خود را ترک کنند. این نوشیدنی ها سرشار از قند هستند حتی نوشیدنی های رژیمی نیز چون حاوی شیرین کننده های مصنوعی هستند برای بدن ضرر دارند. قند اضافی، باعث افزایش قند خون می شود و بالا بودن مداوم قند خون باعث کاهش قدرت باروری می شود. هرچه بیشتر به سمت وزن ایده آل پیش بروید، چه با افزایش وزن چه با کاهش وزن، شانس بارداری شما افزایش می یابد. قند، ماده اعتیادآوری است و ترک آن نیازمند زمان و تلاش بالایی است. زیرا باید سعی کنیم ذائقه خود را از مصرف شیرینی ها و مواد قندی به سمت دیگری تغییر دهیم.

کافئین

به نظر نمی رسد که مصرف ۲ فنجان قهوه در روز تفاوتی ایجاد کند. همچنان بر سر اینکه آیا مصرف کافئین برای تخمک ها یا جنین در حال رشد مضر است یا خیر، بحث است. اما این اطمینان وجود دارد که کافئین باعث افزایش فشار خون می شود و می تواند برای بارداری مضر باشد. اگر به قهوه اعتیاد دارید و مجبور هستید که آن را مصرف کنید، خودتان را محدود کنید و روزانه فقط ۲۰۰ میلی گرم کافئین که برابر با ۲ شات قهوه اسپرسو، ۱۷۰ گرم قهوه معمولی، ۲ فنجان چای سیاه و ۵ تا ۶ فنجان چای سبز است، بنوشید.

۳ تا ۶ ماه پیش از بارداری، این موارد تغذیه ای را رعایت کنید/ تخم مرغ بخورید؛ قند نخورید!

سلامت و سبک زندگی...

به عنوان یک فرد بزرگسال، احتمالا دوست دارید همه کارهای زندگی خود را به موقع و به جا انجام دهید. حمام کنید، لباس مناسب بپوشید، غذای خوب بخورید و کارهایی شبیه به این ها انجام دهید. نکته جالب اینکه به احتمال زیاد، شما هم این دسته از کارهای روزانه مثل استفاده به موقع از مام های ضدعرق را در زمان درست و مناسبی انجام نمی دهید.

ممکن است فکر کنید مصرف یک مام ضدعرق به سادگی استفاده از یک اسپری خوش بو کننده و یا لیف کشیدن است. اما طبق نظر متخصصین مجرب پوست، این موضوع پیچیده تر از یک استفاده ساده است.

در ادامه با ۴ اشتباه رایج در نحوه استفاده از انواع مام ها آشنا می شویم:

درست بعد از حمام مام نزنید

به نظر طبیعی می رسد که درست بعد از استحمام برای جلوگیری از تعریق و حفظ پاکیزگی بدن از مام استفاده کنید. اما مشکل اینجاست که  روزنه های پوست شما هنوز مرطوب هستند. پس برای بهترین نتیجه، صبر کنید تا پوست تان کاملا خشک شود و بعد از مام ضد عرق استفاده کنید.

صبح ها مام نزنید

شاید این موضوع برای تان کاملا جدید باشد. اما در واقع زمان درست استفاده از مام به منظور جذب بهتر باید جزئی از عادت بعد از ظهرتان باشد و نه در صبح. پس برای بهترین نتیجه، شب ها قبل از خوابیدن مام بزنید تا کاملا خشک شود. طبق نظریه پزشکان، بگذارید مام در طول شب روی پوست تان بماند تا به خوبی جذب پوست بشود، سپس صبح روز بعد باقی مانده احتمالی آن را با آب و صابون خوب بشویید.

دیر به دیر مصرف کنید

اگر شما هم هر روز از مام استفاده می کنید، باید بدانید کار صحیحی انجام نمی دهید. واضح است که میزان مصرف لازم به معنای استفاده بیش از حد نیست. برای هربار مصرف، مام را ۲بار به سمت بالا و پایین تکان دهید و بعد به پوست خود بمالید. طبق توصیه پزشکان، مصرف انواع  مام ها را تنها به ۱ یا ۲ بار در هفته محدود کنید.

اجازه دهید کاملا خشک شود

قبل از خشک شدن مام، لباس خود را نپوشید و بگذارید تا مام کاملا خشک شود. با این کار، اجازه جذب مناسب ترکیبات ضد عرق به پوست را می دهید.

۴ اشتباه رایج در نحوه استفاده از مام/ بعد از حمام، مام نزنید!

سلامت و سبک زندگی...

سلنا گومز، ستاره پاپ، چند روز پیش همه طرفدارانش را غافلگیر کرد و گفت که پیوند کلیه انجام داده است. با این حال، افراد غیرمتخصص نمی دانستند که آسیب های کلیوی می توانند یکی از عارضه های بیماری خودایمنی لوپوس باشند.

در سال ۲۰۱۵ بود که گومز ۲۵ ساله، مبتلا شدن خودش به بیماری لوپوس را اعلام کرد. علائم لوپوس عبارت اند از درد مفصلی ، بثورات پوستی و مشکلات کلیوی برای بعضی از بیماران.

با توجه به همین اتفاق پُر سروصدا، از دکتر مینش کاتری (از اعضای کالج پزشکان آمریکایی و نفرولوژیست) درخواست کرده ایم که درباره مسائل مربوط به این بیماری با ما صحبت کند. لازم به ذکر است که دکتر کاتری هیچ نقشی در درمان سلنا گومز نداشته، بلکه فقط درباره بیماری لوپوس با ما صحبت کرده است.

لوپوس چیست و چرا بر کلیه تاثیر منفی می گذارد؟

لوپوس، یکی از بیماری های خودایمنی است. اساسا در این بیماری ها، بدن به خودش حمله می کند و معمولا هم آنتی بادی ها در این اتفاق نقش دارند. این آنتی بادی ها می توانند به همه اندام های بدن حمل کنند. متاسفانه، دانشمندان هنوز علت اصلی شکل گیری لوپوس را نمی دانند.

حدود ۵۰ درصد از افراد مبتلا به لوپوس ممکن است به مشکلات کلیوی هم دچار شوند. آسیایی ها، آمریکایی-آفریقایی ها و اسپانیایی ها، بیشتر از نژادهای دیگر با شانس ابتلا به لوپوس نفریتیس مواجه هستند.

آیا یک جوان ۲۵ ساله مانند سلنا گومز به پیوند کلیه نیاز دارد؟

به طور کلی باید گفت بله. بسیاری از افرادی که مجبور به پیوند کلیه می شوند، باید این کار را به خاطر بیماری دیابت یا فشار خون بالا انجام بدهند. این دو عامل، علت های اصلی در تخریب کلیه هستند. معمولا هم سال ها طول می کشد تا بیماری کلیوی بر اثر این دو عامل پیشرفت کند. با این حال، لوپوس می تواند به افراد جوان هم آسیب برساند و کلیه آنان را نابود کند.

فقط ۱۰ تا ۳۰ درصد از افراد مبتلا به لوپوس نفریتیس به این مرحله از مشکلات کلیوی می رسند. بنابراین، من می توانم بگویم کمی عجیب است که فردی جوان مانند گومز به پیوند کلیه نیاز پیدا کند، اما اساسا نمی توان این احتمال را منتفی دانست.

آیا هر دو کلیه تحت تاثیر لوپوس قرار می گیرند؟

بله، کلیه ها به طور یکسان از لوپوس تاثیر می پذیرند.

آیا لوپوس می تواند به کلیه های جدید سرایت کند؟

در بالای ۹۰ درصد از موارد، لوپوس بر کلیه های جدید اثری نمی گذارد. بسیاری از این بیماران هم بعد از پیوند کلیه متوجه می شوند که علائم دیگر لوپوس مانند درد مفصلی نیز کاهش پیدا کرده است.

بدن معمولا برای بازیابی و ترمیم بعد از پیوند کلیه به چه قدر زمان نیاز دارد؟

فرد مورد نظر معمولا پس از چند روز از بیمارستان مرخص می شود. اگر همه چیز خوب پیش برود، بیمار هم سریع تر بهبود می یابد. بیشتر این بیماران هم بعد از ۴ تا ۸ هفته، به فعالیت عادی خودشان بازمی گردند. البته بعضی از فعالیت ها شدیدا برای آنان مضر است: جابه جا کردن اشیای سنگین و انجام دادن ورزش های سنگین.

سلنا گومز، از لوپوس تا پیوند کلیه!/ تازه ترین پرسش و پاسخ ها درباره بیماری گومز

سلامت و سبک زندگی...

کودکان زمان زیادی از عمر خود را در مدرسه می گذرانند. بنابراین ممکن آن دسته از کودکانی که به بیماری های مزمن دچار هستند، برای کنترل بیماری خود در مدرسه با چالش روبه رو شوند. تحقیقات نشان می دهند که برخی از دانش آموزها به دلیل عدم توانایی در کنترل بیماری، اغلب از درس ها عقب می مانند و توانایی ها و استعدادهایشان تحت تأثیر بیماری شان قرار می گیرد.

مدارس، با استفاده از یک پرستار یا بهیار مستقر می توانند به این گروه از دانش آموزان در کنترل بیماری کمک کنند. اتاق بهداشت مدارس باید مجهز به برخی وسایل مورد نیاز برای بیماری های مزمن و شایع از قبیل آسم، دیابت ، آلرژی غذایی، ضعف بهداشت دهان، صرع و بیماری های تشنجی در میان کودکان باشد.

آسم در مدرسه

در آمریکا، آسم سردمدار بیماری های مزمن میان کودکان و بزرگسالان است. همچنین یکی از اولین دلایل غیبت دانش آموزان در مدارس است. به صورت میانگین، در یک کلاس ۳۰ نفره، ۳ نفر به آسم مبتلا هستند. حمله های آسمی معمولا وابسته به محرک هایی مثل گردوخاک، دود سیگار، گرده گل و از این دست هستند. با دوری از محرک ها و مصرف دارو، می توان تا حدودی آسم را کنترل کرد.

کنترل آسم در مدرسه

در آمریکا، مدرسه هایی مختص کودکان مبتلا به آسم وجود دارد. این مدارس، محیط را برای دانش آموزان، کاملا امن و به دور از هرگونه محرک تنفسی می کنند. بخش زیادی از مسئله کنترل آسم در مدارس، مربوط به سرپرستان مدارس می شود. این وظیفه مدارس است که یک برنامه تعریف شده برای کنترل آسم داشته باشند.

        مدارس موظف هستند با یک مرکز بهداشت در اطراف مدرسه در ارتباط باشند تا اقدامات پزشکی لازم در مواقع بروز حمله آسمی به دانش آموز سریعا انجام شود.         سرپرستان باید دانش آموزان مبتلا به آسم را شناسایی کنند و سطح بیماری آن ها را تعیین کنند.

        وسایل مورد نیاز برای کنترل آسم از قبیل اسپری، دارو و کپسول اکسیژن از ملزومات اتاق های بهداشت داخل مدارس است.

        مسئول بهداشت مدرسه باید دانش آموزان را نسبت به بیماری آسم و لزوم همراه داشتن اسپری یا دارو آگاه کند و از طرف به والدین کودکان مبتلا نیز یادآور شود که داروی کودک را همیشه در کیف او قرار دهند.

        کودکان مبتلا به آسم، ممکن است در انجام برخی فعالیت های ورزشی، محدودیت داشته باشند. لازم است که مربی ورزشی نسبت به بیماری های کودکان آگاه باشد.

اگر کودک تان آسم دارد و می خواهد به مدرسه برود، بخوانید!

سلامت و سبک زندگی...